نگرشى بر واژه های آیات120-116سوره مائده :
«نفس»: اين واژه داراى مفاهيم گوناگونى است:
1 - «روح انسانى و حيوانى» يا همان حقيقتى كه با خروج آن از بدن، مرگ جاى زندگى را خواهد گرفت.
قرآن در اين مورد مىفرمايد: هر نفسى چشنده طعم مرگ است. كلُّ نفسٍ ذائقة الموت(47)
2 - «حقيقت و ذات انسان»، كه گاه گفته مىشود «فعل ذلك فلان نفسه» اين كار را فلان شخصيت خودش انجام داد.
3 - «اراده»
4 - «چشم بد»، پيامبر در دعاى خويش از جمله فرمود:.... و نفس نافس و حسدِ حاسد. خدا تو را از هر چشم بد و از حسد هر حسادت ورز شفا خواهد بخشيد.
5 - «غيب و باطن»، هنگامى كه گفته مىشود:«و الله لا اعلم نفس فلانٍ» منظور اين است كه من باطن و درون او را نمىشناسم و از نهان آن آگاهى ندارم.
6 - «كيفر»، كه برخى اين آيه را اينگونه معنا كردهاند:
و يحذركم الله نفسه...(48)
و خدا شما را از كيفر خود هشدار مىدهد...
«رقيب»: حافظ، نگهبان و مراقب.
«شهيد»: گواه، و گاه به مفهوم دانا و آگاه هم آمده است.