نگرشى بر واژه‏ های 33-35 سوره انفال :

بركت آن وجود گرانمايه

 

مكاء: سوت زدن

تصديه: كف زدن

اعراب:

هُوَ الْحَقَّ: ضمير فصل محلي از اعراب ندارد. «الحق» خبر «كان».

ليعذبهم: لام جحد. اين لام در جمله مثبت نمي‌آيد.

أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ: در محل نصب و حرف جر آن حذف شده است.

((منظور از عذاب كه در آيه نفى شده عذاب آسمانى موجب استيصال است ، كه اين امت را مانند عذاب ساير امم شامل مى شود، و خداوند سبحان در اين آيه اين چنين عذاب را از اين امت مادام كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) زنده و در ميان آنان است و همچنين بعد از درگذشت آنجناب مادام كه امت استغفار مى كنند نفى كرده است .

و از جمله « و ما كان الله ليعذبهم و انت فيهم و ما كان الله معذبهم و هم يستغفرون » به ضميمه آياتى كه اين امت را وعده عذابى مى دهد كه ميان رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) و امت حكم مى نمايد مانند آيات : « و لكل امه رسول فاذا جاء رسولهم قضى بينهم بالقسط و هم لا يظلمون » - تا آخر آيات - برمى آيد كه براى اين امت در آينده روزگارى است كه استغفار از آنان منقطع گشته و ديگر مؤ منى خدا ترس ‍ كه استغفار كند نمى ماند و در چنان روزگارى خداوند آنان را عذاب مى كند. ترجمه تفسير الميزان جلد 9 صفحه 94))

ادامه نوشته

نگرشى بر واژه‏ های 31-32 سوره انفال :

جنگ روانى بر ضد قرآن و پيامبر

 

اعراب:

هُوَ الْحَقَّ: ضمير فصل محلي از اعراب ندارد. «الحق» خبر «كان».

در ادامه سخن، آفريدگار هستى در مورد كينه توزى و بدانديشى كفر گرايان ومشركان مى‏فرمايد:

وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا

و هنگامى كه قرآن بر اين شرك گرايان تلاوت مى‏گردد مى‏گويند: شنيديم.

ياد آورى اين نكته لازم است كه «سماع» به مفهوم دريافت صدا و سخن از راه گوش است.

((كلمه « اساطير» به معناى احاديث و جمع « اسطوره » است ، و بيشتر در اخبار خرافى استعمال مى شود. جمله « قد سمعنا» و جمله « لو نشاء لقلنا» و همچنين تعبير به « مثل هذا» با اينكه مى بايست گفته باشند مثل هذه و يا مثلها همه حكايت كلام مشركين است ، كه اهانت ايشان را به آيات خدا و بى اعتنائى آنها را نسبت به مقام رسالت مى رساند، و نظير آن ، آيه « ان هذا الا اساطير الاولين » : « نيست اين جز همان خرافات پيشينيان » است .

و معناى آيه اين است كه : « و اذا تتلى عليهم آياتنا» وقتى آيات ما كه ترديدى در آن نيست كه از ناحيه ما است ، بر ايشان تلاوت مى شود با اينكه به خوبى كشف مى كند از آن دين حقى كه ما از ايشان خواسته ايم مع ذلك لجاجت و عناد به خرج داده و از در توهين به امر آن ، و بى اعتنائى به امر رسالت ما گفتند: « قد سمعنا» خيلى خوب شنيديم ، و فهميديم كه اين حرفها كه براى ما مى خوانى هيچ حقيقتى ندارد، حقيقتش اين است كه از همان خرافات عهد قديم است ، « لو نشاء لقلنا مثل هذا» اگر بخواهيم ما هم مى توانيم مثل آن را ببافيم ، اما، ما به امثال اين گونه مطالب خرافى اعتنائى نداريم . ترجمه تفسير الميزان جلد 9 صفحه 88))

ادامه نوشته