نگرشى بر واژه های 60-64 سوره انفال :
اوج آمادگى دفاعى
اعداد: آماده ساختن.
استطاعت: توانايى.
رباط: بستن.
ارهاب: ترساندن.
جنوح: تمايل نشان دادن و روى آوردن.
خدع و خديعه: نيرنگ زدن و فريب دادن.
تأييد: يارى كردن.
تأليف: پيوند و هماهنگى ايجاد كردن.
اتباع: پيروى كردن.
اعراب:
آخرين: نصب آن به تقدير «ترهبون» است يا مجرور است به تقدير «اعدوا» و عطف «لهم».
((كلمه « اعداد» به معناى تهيه كردن چيزى است تا انسان با آن چيز به هدف ديگرى كه دارد برسد، كه اگر قبلا آنرا تهيه نديده بود به مطلوب خود نمى رسيد، مانند فراهم آوردن هيزم و كبريت براى تهيه آتش ، و نيز مانند تهيه آتش براى طبخ . و كلمه « قوه » به معناى هر چيزى است كه با وجودش كار معينى از كارها ممكن مى گردد، و در جنگ به معناى هر چيزى است كه جنگ و دفاع با آن امكان پذير است ، از قبيل انواع اسلحه و مردان جنگى با تجربه و داراى سوابق جنگى و تشكيلات نظامى . و كلمه « رباط» مبالغه در « ربط» است ، و « ربط» همان عقد (گره ) است ، با اين تفاوت كه ربط سست تر از عقد و عقد محكم تر از ربط است و « ربطه ، يربطه ، ربطا» با « رابطه ، يرابطه ، مرابطه و رباطا» به يك معنا است ، چيزى كه هست رباط از ربط رساتر است . و كلمه « خيل » به معناى اسب است . و « ارهاب » معنايش نزديك به معناى « تخويف » مى باشد.
و اينكه فرمود: « و اعدوا لهم ما استطعتم من قوه و من رباط الخيل » امر عامى است به مؤ منين كه در قبال كفار به قدر توانائيشان از تداركات جنگى كه به آن احتياج پيدا خواهند كرد تهيه كنند، به مقدار آنچه كه كفار بالفعل دارند و آنچه كه توانائى تهيه آن را دارند، چون مجتمع انسانى غير از اين نيست كه از افراد و اقوامى داراى طبايع و افكار مختلف تشكيل مى يابد، و در اين مجتمع هيچ اجتماعى بر اساس سنتى كه حافظ منافعشان باشد اجتماع نمى كنند مگر اينكه اجتماع ديگرى عليه منافعش و مخالف با سنتش تشكيل خواهد يافت ، و ديرى نمى پايد كه اين دو اجتماع كارشان به اختلاف كشيده و سرانجام به نزاع و مبارزه عليه هم برمى خيزند، و هر يك در صدد برمى آيد كه آن ديگرى را مغلوب كند. ترجمه تفسير الميزان جلد 9 صفحه 152))