نگرشى بر واژه های آیات 65-62 سوره هود
تفسير سرگذشت صالح (واكنش ثموديان ):
قَدْ كُنتَ« همانا بودی » فِينَا « در ما » مَرْجُوًّا« مایه امید» أَتَنْهَانَا« آیا نهی می کنی ما را » أَن نَّعْبُدَ « این که بپرستیم » يَعْبُدُ آبَاؤُنَا« می پرستیدند پدران ما » تَدْعُونَا« می خوانی ما را » مُرِيبٍ « شک کننده ، (شکی که موجب تهت شود )» (62)